Jak zaopiekować się ponad 2 milionami chorych na POChP w Polsce? Jakich rozwiązań wymagają współchorobowość i zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z POChP? Na powyższe pytania odpowiada lek. Mateusz Szmidt, specjalista medycyny rodzinnej.

Czym jest ryzyko sercowo-płucne w POChP? Czy wszyscy pacjenci z POChP są narażeni na zdarzenia sercowo-naczyniowe? Dlaczego tak ważne jest proaktywne podejście do terapii POChP?

Jaka jest perspektywa kardiologa na ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-płucnych u pacjentów z POChP? Jakie ścieżki mogą prowadzić do zdarzeń sercowo-naczyniowych u chorych na POChP? Tematy te zarysowuje prof. Chris Gale.

Jakie są zalety leków trójskładnikowych w jednym inhalatorze w terapii POChP? Prof. Antonio Anzueto przedstawia wyniki badania SKOPOS MAZI, które ujawnia znaczącą redukcję ryzyka zgonu w porównaniu z terapią z kilku inhalatorów. Sprawdź, jak te wyniki mogą zmienić podejście do leczenia POChP.

Jakie są powiązania objawów, zaostrzeń, zdarzeń sercowo-naczyniowych i zwiększonego ryzyka zgonu u chorych na POChP? Jak uwzględniać ryzyko sercowo-płucne w praktyce klinicznej? Na pytania te odpowiada prof. Dave Singh.

Czy wiesz, która terapia trójskładnikowa w POChP najskuteczniej dociera do płuc? Odkryj nowoczesne badanie metodą funkcjonalnego obrazowania układu oddechowego (FRI) porównujące depozycję leków wGKS/LAMA/LABA w centralnych i obwodowych drogach oddechowych.

Czy optymalizacja terapii wziewnej może zmniejszyć ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z POChP? Dane z analizy post hoc badania ETHOS pokazują wpływ leczenia wziewnego na redukcję ryzyka sercowo-płucnego. Prof. Dave Singh i prof. Chris Gale dzielą się perspektywami pulmonologa i kardiologa na te przełomowe wyniki.

Zaostrzenia to najważniejsze zdarzenia w POChP, będące kołem zamachowym progresji choroby. Na temat wpływu zaostrzeń POChP na pogorszenie funkcji płuc i zwiększenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych opowiada dr n. med. Małgorzata Farnik.

Ustalenie historii zaostrzeń POChP jest kluczowe dla zaplanowania odpowiedniej terapii. Tymczasem, w codziennej praktyce klinicznej występuje problem ze zgłaszaniem tych zdarzeń przez pacjentów. O skali zjawiska niezgłaszania zaostrzeń POChP w Polsce i na świecie opowiada dr Małgorzata Farnik.

Historia zaostrzeń POChP to kluczowa informacja potrzebna do właściwej optymalizacji terapii. Tymczasem nawet do 80% zaostrzeń może być niezgłaszanych przez pacjentów. O przyczynach tego problemu opowiada dr Małgorzata Farnik.

Wystąpienie zaostrzenia POChP wiąże się z wieloma poważnymi konsekwencjami – od pogorszenia funkcji płuc i przyspieszonej progresji choroby po wpływ na układ sercowo-naczyniowy i zwiększone ryzyko zawału serca. O znaczeniu zaostrzeń POChP rozmawiają prof. Robert Mróz i dr Rafał Dobek.

POChP to jedna z najczęściej występujących chorób płuc i trzecia przyczyna zgonów na świecie. Pomimo tego, w Polsce duża część chorych nie ma rozpoznania POChP, a u dużego odsetka pacjentów pojawia się ono zbyt późno, często nawet przy ciężkim stopniu obturacji. O paradoksach związanych z epidemiologią i diagnostyką POChP opowiada dr Rafał Dobek.

Prawidłowy wywiad i pewne rozpoznanie POChP są podstawą do dalszej terapii. Pomimo dominującego problemu dużego odsetka chorych z nierozpoznaną chorobą lub niezgłaszanymi zaostrzeniami POChP, zdarzają się też sytuacje, w których postawione rozpoznanie okazuje się wątpliwe. Na ten temat dyskutują prof. Robert Mróz i prof. Adam Barczyk.

Zaostrzenie to najistotniejsze zdarzenie medyczne w POChP, wiążące się ze znacznymi konsekwencjami, w tym z istotnie większym ryzykiem zgonu. Mimo że wystąpienie poprzednich zaostrzeń jest najlepszym predyktorem kolejnych, również pacjenci objawowi bez takiej historii są narażeni na zaostrzenia POChP. O skali i konsekwencji zaostrzeń opowiadają prof. Joanna Chorostowska-Wynimko, prof. Robert Mróz i dr Rafał Dobek.

Proaktywny wywiad, regularna weryfikacja stanu choroby i edukacja to kluczowe kroki niezbędne dla ustalenia historii zaostrzeń pacjenta z POChP, a co za tym idzie – dobrania odpowiedniej terapii. Na co położyć nacisk podczas regularnego monitorowania stanu pacjenta z POChP? Jak przeprowadzić efektywny wywiad w kierunku zaostrzeń? Odpowiedź na te pytania przedstawiają prof. Joanna Chorostowska-Wynimko, prof. Robert Mróz i dr Rafał Dobek.

Zaostrzenia to najważniejsze zdarzenia medyczne w POChP. Jednocześnie, są one kwestią ciągle niosącą wiele wyzwań – od edukacji po monitorowanie stanu pacjentów po zaostrzeniu. O wyzwaniach i potrzebach dotyczących zaostrzeń POChP w Polsce opowiada prof. Joanna Chorostowska-Wynimko.

Dla prawidłowej terapii pacjenta z POChP kluczowe jest odpowiednio wczesne rozpoznanie, a następnie właściwe monitorowanie stanu chorego, w tym historii zaostrzeń, na podstawie wywiadu i dokumentacji. Dr Rafał Dobek zarysowuje wyzwania i potrzeby związane z tymi kwestiami.

O co spytać pacjenta, zbierając wywiad pod kątem POChP, aby móc dobrać optymalną do potrzeb chorego terapię? Na to pytanie odpowiadają prof. Joanna Chorostowska-Wynimko i dr Rafał Dobek.

Liczba eozynofilii we krwi obwodowej to najważniejszy biomarker w POChP. Ma on również znaczenie dla inicjacji i optymalizacji farmakoterapii, szczególnie włączania wziewnych glikokortykosteroidów. Więcej na ten temat opowiada prof. Joanna Chorostowska-Wynimko.

Kiedy warto włączyć wziewne glikokortykosteroidy do terapii POChP? Czy w decyzji pomocna jest znajomość liczby eozynofilii we krwi obwodowej? Na te pytania odpowiada prof. Joanna Chorostowska-Wynimko.