Trendy, praktyka, pacjenci

Korzyści z terapii wGKS/LAMA/LABA z jednego inhalatora

Leki wziewne stanowią podstawę farmakoterapii chorób układu oddechowego, w tym przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Dla zapewnienia optymalnej efektywności terapii inhalacyjnej konieczne jest zadbanie o szereg czynników. Poza uniwersalnym w medycynie znaczeniem adherencji, w przypadku leków wziewnych olbrzymią wagę ma także odpowiednia technika inhalacji 1.

W praktyce klinicznej, osiągnięcie dobrej adherencji i poprawnej techniki inhalacji to duże wyzwania. Adherencja u pacjentów z POChP jest zazwyczaj niska 2. Osiągnięcie prawidłowej techniki inhalacji to podobnie trudna kwestia – aż 61-87% pacjentów popełnia błędy przy korzystaniu z inhalatorów, w tym 28-46% - błędy krytyczne 3. Z uwagi na dużą różnorodność inhalatorów, problem ten nasila się przy terapii wykorzystującej dwa lub więcej urządzenia 3,4.

Stosowanie wziewnych terapii złożonych z jednego inhalatora jest zalecane przez różne organizacje i dokumenty, m. in. raport GOLD 1, wytyczne kanadyjskie 5 czy rekomendacje hiszpańskie 6. Dotyczy to zarówno podwójnej bronchodylatacji LAMA/LABA, jak również terapii trójskładnikowej wGKS/LAMA/LABA. W praktyce klinicznej, szczególnie terapia trójskładnikowa z kilku inhalatorów (MITT) wiąże się ze skomplikowanym dawkowaniem i niską adherencją 7,8. Naturalnym rozwiązaniem staje się więc uproszczenie schematu leczenia. Szereg badań potwierdza, że korzystanie z terapii trójskładnikowej z jednego inhalatora (SITT) wiąże się z wyższą adherencją i lepszym persistence, a w ostatnich latach pojawiają się także doniesienia nt. zmniejszenia ryzyka umiarkowanych lub ciężkich zaostrzeń i redukcji ryzyka zgonu w porównaniu do MITT 8-11.

Nowych danych na temat skuteczności terapii trójskładnikowej z jednego inhalatora dostarcza badanie SKOPOS MAZI. Jest to retrospektywna, obserwacyjna analiza bazy pacjentów z POChP z USA, stosujących BUD/GLY/FORM w jednym inhalatorze pMDI albo wGKS/LAMA/LABA w kilku inhalatorach*. Badanie objęło ponad 22 000 pacjentów z POChP. Terapia BUD/GLY/FORM wiązała się z 18% redukcją ryzyka zgonu z dowolnej przyczyny** i z 12% redukcją ryzyka wystąpienia pierwszego ciężkiego zdarzenia sercowo-płucnego*** w porównaniu do terapii trójskładnikowej z kilku inhalatorów [12,13].

Z uwagi na niską adherencję i problemy z techniką inhalacji u pacjentów z POChP, potrzebne jest upraszczanie schematów leczenia. Terapia trójskładnikowa z jednego inhalatora jest nie tylko wygodniejsza, ale co ważniejsze, wiąże się z wyższą skutecznością na poziomie klinicznym w porównaniu do MITT, w tym z redukcją ryzyka zgonu. Rosnąca liczba dowodów na wyższą skuteczność leczenia opartego na jednym inhalatorze ułatwia decyzję o optymalizacji farmakoterapii w POChP. 

*Obserwacyjne, retrospektywne, nieinterwencyjne badanie porównawcze na podstawie bazy danych pacjentów z POChP z USA (Optum Clinformatics® Data Mart Database). Liczba pacjentów po skorygowaniu metodą IPTW (inverse propensity treatment weighting): BUD/GLY/FORM - 9974; terapia trójskładnikowa z kilku inhalatorów (MITT) – 8728. Analizy przeprowadzone przy użyciu modelu Coxa. Metoda IPTW została wykorzystana, by uwzględnić różnice w parametrach takich jak: wiek, płeć, region, rodzaj ubezpieczenia zdrowotnego, czas inicjacji terapii oraz w następujących parametrach w punkcie wyjściowym: rozpoznanie POChP, liczba zaostrzeń, indeks chorób współwystępujących wg skali Charlson, ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe (ostra niewydolność serca, ostry zawał serca, zatrzymanie krążenia, udar niedokrwienny, tachykardia/migotanie przedsionków, rewaskularyzacja), indywidualne współchorobowości (astma, kaszel, COVID-19, cukrzyca z komplikacjami, duszność, infekcje dolnych dróg oddechowych) i leczenie POChP (wziewna terapia dwuskładnikowa, wGKS, wentylacja mechaniczna, doustny glikokortykosteroid, tlenoterapia).

**HR 0,82 (p<0,001; 95% CI: 0,75-0,91). Roczna częstość zgonów z dowolnej przyczyny (95% CI) w grupie BUD/GLY/FORM po skorygowaniu metodą IPTW: 7,7% (7,0-8,4%); w grupie MITT: 9,2% (8,5-9,9%).

***HR 0,88 (95% CI: 0,83-0,93). Roczna częstość (95% CI) występowania ciężkich zdarzeń sercowo-płucnych: w grupie BUD/GLY/FORM po skorygowaniu metodą IPTW: 22,8% (21,8-23,8%); w grupie MITT: 24,9% (23,9-25.8%). Ciężkie zdarzenie sercowo-płucne: ciężkie zaostrzenie POChP, ciężkie zdarzenie sercowo-naczyniowe (w tym ostry zawał serca, ostra niewydolność serca lub zatrzymanie krążenia) lub zgon z dowolnej przyczyny.



BUD, budezonid
FORM, formoterol
GLY, glikopironium
HR, hazard względny
LABA, długo działający β2-agonista
LAMA, długo działający antagonista receptora
MITT, terapia trójskładnikowa z kilku inhalatorów
pMDI, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem
POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc
SITT, terapia trójskładnikowa z jednego inhalatora
wGKS, wziewny glikokortykosteroid
  

1.      GOLD. Global Strategy for the Diagnosis, Management, and Prevention of Chronic Obstructive Pulmonary Disease: 2025 Report. https://goldcopd.org/2025-gold-report/ (data dostępu 09.2025).

2.      Bourbeau J, Bartlett SJ. Thorax. 2008 Sep;63(9):831-8.

3.      Chrystyn H et al. NPJ Prim Care Respir Med. 2017;27(1):22.

4.      Rootmensen GN et al. J Aerosol Med Pulm Drug Deliv. 2010;23(5):323-328.

5.      Bourbeau J et al. Chest. 2023;164(5):1159-1183.

6.      Miguel-Díez J et al. Arch Bronconeumol 2024;60:226–237.

7.      Bogart M et al. Int J Chron Obstruct Pulmon Dis. 2019;14:343-352.

8.      Halpin DMG et al. Int J Chron Obstruct Pulmon Dis. 2022 Sep 24;17:2417-2429.

9.      Alcázar-Navarrete B et al. Chest. 2022;162(5):1017-1029.

10.   Mannino D et al. Respir Med. 2022;197:106807.

11.   Lin L et al. Front Pharmacol. 2023;14:1147985.

12.   Pollack M et al. Am J Med. 2025;138(4):650-659.e10.

13.   Aktualna Charakterystyka Produktu Leczniczego Trixeo Aerosphere.

 

PL-19782, reapproval: PL-24778